Het verhaal van ....

  • Het verhaal van Mw. Rama: Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd

    09-03-2021 0 reacties

    Mw. Rama uit Gouda lijkt vanwege haar leeftijd en haar llichamelijke teruggang kwetsbaar. Maar deze vrouw heeft zoveel positieve uitstraling en zou haar kracht graag inzetten voor anderen. Haar verhaal staat vol van verbinding en zorgzaamheid voor anderen. Haar motto is: "Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd" en ze wil graag helpen om iemand die lach te bezorgen. In een mooi videoportret vertelt ze haar verhaal. (hieronder op deze site ook te bekijken, als je de cookies van derden geaccepteerd hebt).

     

  • Het verhaal van Yvonne: De waarde van vrijwilligerswerk

    09-03-2021 0 reacties

    Yvonne Baas uit Assen is op diverse fronten actief als vrijwilliger. Ze vertelt wat vrijwilligerswerk voor anderen, maar ook voor haarzelf betekent heeft in diverse fasen in haar leven. En hoe het haar nog steeds nieuwe inzichten en voldoening geeft. In een mooi videoportret vertelt ze haar verhaal. (hieronder op deze site ook te bekijken, als je de cookies van derden geaccepteerd hebt).

     

  • Het verhaal van Herman: Van verzekeringsman naar vrijwilliger

    09-03-2021 0 reacties

    In 2021 viert Herman Kraamwinkel vijf jaar vrijwilligerswerk bij Stichting Present Den Haag. Present gelooft dat mensen bereid zijn om zich in te zetten voor de ander en de samenleving, maar dat de kloof tussen die bereidheid en het daadwerkelijk in actie komen voor veel mensen (te) groot is. Er is een brug nodig en Present wil die brug, die verbindende schakel, zijn.

    Yurani Panjab en Shari van den Hout van Samen Ouder Worden Den Haag spreken Herman over zijn vrijwilligerswerk, wat hij eruit haalt en hoe zijn vrijwillige inzet een mooi voorbeeld is van samen ouder worden.

    Wie is Herman Kraamwinkel?

    Al bijna mijn hele leven woon ik in Den Haag en ik ben vergroeid met de stad. Ik ben getrouwd en we hebben twee katers. Vorig jaar hebben wij een nieuw huis gekocht waar ik best wat uurtjes in heb stukgeslagen. Ik heb mijn hele leven gewerkt in de verzekeringen. Op een gegeven moment, door een reorganisatie, ging ik op zoek naar een andere baan. Dat was begin 2016.

    Waarom heb je toen voor vrijwilligerswerk gekozen?

    Dat was in de periode van zoeken naar een nieuwe betaalde baan. In mei 2016 kwam ik in contact met de coördinator van Present Den Haag. Die zei: “Kom maar langs”. Na twee gesprekken ben ik op 3 mei 2016 als vrijwilliger bij Present begonnen. Bij Present kwam ik in een compleet andere wereld terecht dan de verzekeringswereld. Ik wist wel dat er nogal wat mensen zijn die geen cent te makken hebben. Present komt bij deze mensen over de vloer om met vrijwilligers een kamer of een tuintje op te knappen.

    Wat kan iemand die niet kan klussen aan vrijwilligerswerk bij Present doen?

    Als je niet kan klussen, is er geen mens overboord. Want naast het praktische is er ook nog een hele tak sociaal. Je bezoekt als vrijwilliger, met een groep, instellingen voor ouderen of voor mensen met een lichamelijke of geestelijke beperking. We kennen ze allemaal: de Florence, de Cardia, HWW, WZH, Middin enzovoort. Je gaat als vrijwilligersgroep een keer pannenkoeken bakken of een middag spelletjes doen zoals Ganzenbord spelen met ouderen of wandelen als het mooi weer is.

    Je gaat ook mee op pad met de vrijwilligersgroepen. Welke type sociaal project vind jij bijzonder?

    Mijn favoriete plek voor sociale projecten is Middin Hofje van Boheemen. Dat was ook lekker dichtbij mijn huis. Ik heb vanuit Present goed contact opgebouwd met de activiteitenbegeleidster van Hofje van Boheemen. En het was altijd fantastisch. We deden daar van alles. Maar één van mijn favoriete onderdelen die wij daar deden was de Bingo. Dan zorgden de vrijwilligers voor een hapje en een drankje. De prijzen kwamen vanuit de activiteitenbegeleider, want die kende de mensen. En dan zat je met 20-25 mensen die allemaal een handicap hebben daar een hele middag te bingoën. Echt dikke pret. Je gaat daarna met een heel goed gevoel naar huis. Dat geldt ook voor als je praktisch bezig bent. Je komt bij iemand die weinig buiten komt en de hele dag binnen zit te roken. Enkel al het feit dat de muur in plaats van doorrookt geel, wit wordt. Je ziet de blijdschap bij de mensen en dat neem je mee naar huis.

    Wat ontstaat er als je contact hebt met de persoon die je bezoekt?

    Je hebt interactie met zowel de andere vrijwilligers als met de hulpontvanger en hulpverlener. Dat mixt allemaal mooi door elkaar. De ene keer heb je wat meer contact met de één en de andere keer wat meer contact met de ander. Als je een vrijwilligersproject hebt waar je meerdere keren terug moet komen, bouw je meer een band op met de hulpontvanger. Als je belt om een nieuwe klusafspraak te maken, hoor je aan de stem dat hij of zij blij is dat er weer mensen over de vloer komen. Er ontstaat ook vertrouwen.

    Je werkt ook op kantoor bij Present. Wat doe je op kantoor?

    Als duidelijk is wat een vrijwilligersgroep wil doen, praktisch of sociaal, komt het bij mij terecht. Aan mij de taak om een passende hulpvraag te vinden waar de vrijwilligersgroep aan de gang kan. Sommige groepen willen in een specifiek stadsdeel of een specifieke klus. Ik leg contact met de hulpverlener of hij/zij de vrijwilligersgroep kan gebruiken. Mijn kerntaak ligt op kantoor. Het matchen van aanbod van vrijwilligers aan hulpvragen die wij via de hulpverleners binnen krijgen. En af en toe is het leuk om zelf ook met een vrijwilligersproject mee te helpen.

    Je ziet de blijdschap bij de mensen en dat neem je mee naar huis.

    Je bent gaandeweg steeds meer gaan doen binnen de organisatie?

    Ja dat klopt, Je krijgt de ruimte om in je kracht te gaan staan en te groeien. Mijn inzet wordt duidelijk door Present Den Haag gewaardeerd. Begin 2020 ben ik door onze directeur, Eva Mabayoje, benoemd tot senior projectmedewerker.

    Past je vrijwilligerswerk bij jouw wensen en kwaliteiten?

    Negen van de tien keer zeker wel. En ik trek ook dingen die mij liggen naar mij toe. Zo zijn we overgestapt naar een ander administratiesysteem. Ik heb in zes weken tijd de bugs eruit kunnen halen. Naast het koppelen van vrijwilligers, mijn rol als vraagbaak administratiesysteem, doe ik ook van alles met betrekking tot logistiek en de klusbus. Ik neem zelf initiatief. En doe dingen die in het verlengde van mijn sterkte punten liggen.

    Je bent dus vrijwilliger in wat je zelf leuk vindt?

    Ja. En zelfs binnen het praktische ken ik mijn sterke punten en zwakke punten. Over die zwakke punten moet je je als vrijwilliger vooral niet druk maken. Ook daarin is ontwikkeling mogelijk en dan in je eigen tempo. Of ik zoek naar praktische oplossingen. Zo laat ik mij door een andere vrijwilliger rijden als wij met de klusbus op pad gaan.

    Bij Samen Ouder Worden wensen wij dat generaties met elkaar verbonden raken. Zie  jij dat ook in het vrijwilligerswerk dat je bij Present doet?

    Ja, want ik ben de oudste medewerker bij Present Den Haag. Ik moet wel een band opbouwen met de jongere generaties. Je moet het toch met z’n allen doen. Jongeren die op pad gaan op een praktische klus vertel ik dat ze mij gerust mogen bellen als ze iets tegenkomen waar ze advies bij nodig hebben. Zo kun je een jongere coachen en kennis overdragen. En de kennis die de jongere heeft en ik niet, draagt die dan weer op mij over.

    Wat zou je als boodschap hebben voor mensen van jouw generatie die zelfstandig wonen en weinig sociale contacten hebben?

    Het is redelijk persoonsgebonden. Met vrijwilligerswerk heb je in ieder geval een stukje regelmaat. Je hebt een stukje sociaal netwerk. Je hebt je praatje. Je bent net even meer onder de mensen dan wanneer je thuis op de bank zit. De voldoening van je vrijwilligerswerk is dan bonus. Een uitdaging voor vrijwilligersorganisaties is soms het bereiken van de senioren.

    Wat adviseer je vrijwilligersorganisaties die zoeken naar senioren als vrijwilliger?

    Jongeren vinden via de vrijwilligersvacaturebank ‘Den Haag Doet’ van PEP Den Haag vrij makkelijk hun weg naar vrijwilligerswerk. De 60+ vrijwilliger haal je hoofdzakelijk vanuit je netwerk. Senioren als vrijwilliger krijg je door netwerken, netwerken en nogmaals netwerken. Hoe mooi zou het zijn als je senioren breder zou kunnen bereiken dan alleen uit de bestaande netwerken.

     

    Interview en foto's: Yurani Panjab en Shari van den Hout van Samen Ouder Worden Den Haag

  • Het verhaal van Leo: Weinig nodig

    01-09-2020 0 reacties

    In Assen is Samen Ouder Worden gestart met "Mensen maken Assen".  Daarmee willen ze meer aandacht te vragen voor vrijwillige inzet van ouderen, voor ouderen en door ouderen. De komende tijd zal programmamedewerker Monique interviews plaatsen die een beeld geven wat vrijwilligerswerk betekent. Lees hier het eerste interview met Leo (72) die zich vrijwillig inzet voor zijn stadgenoten als gastheer, begeleider en chauffeur.  

     

     

  • Het verhaal van Rianne: Kwetsbare ouderen

    10-07-2020 2 reacties

    De afgelopen periode komt het woord kwetsbare oudere steeds naar voren. Vóór de corona-crisis moesten ouderen juist in hun kracht gezet worden, waren zij druk alle aspecten van hun eigen leven zelf te regelen. “Eigen regie” en “zelfredzaamheid” waren de woorden die belangrijk waren. Door de crisis zitten de ouderen, de kwetsbare mensen, in het hoekje van ‘kwetsbare’ ouderen, en staan hierdoor nu ineens naast de maatschappij. Zij moeten thuisblijven, liever niet op een normale tijd boodschappen doen, en niet in contact komen met anderen. Vrijwilligerswerk is tijdelijk stopgezet, en zo staan de ouderen ineens buiten de maatschappij.

    Hebben wij de ouderen zelf gevraagd hoe zij hier over denken? Is er geluisterd naar ouderen die heel erg vitaal zijn en die graag hierover een eigen keuze willen maken? Nee, dat hebben we niet. En de wereld wordt nog steeds vreemder, want ook nu er veel versoepeld wordt, zijn er nog steeds maatregelen die gelden voor ouderen en kwetsbare mensen.

    De term “kwetsbaar” is niet alleen van toepassing op ouderen, maar ook op andere mensen met een gezondheidsprobleem. Als je onder de bedoelde groep valt, herken jij jezelf hier dan ook in? De 70+’ers behoren ineens tot een risicogroep, en er wordt nu zelfs al gesproken over de 65+’ers. Dit alles heeft volgens mij niets te maken met de vitaliteit van deze mensen, maar dit gaat over het aantal plekken dat beschikbaar is op de Intensive Care-afdelingen. Als je dan 65+ bent, dan mag je eigenlijk zo’n plek niet bezetten, zelfs als je deze nodig mocht hebben. Hoezo, eigen regie?

    Je hebt nu nog veel levenslust, en je vindt het leven nog helemaal top, maar je mag een bed op de IC-afdeling niet bezet houden. Én je moet er goed over nadenken, want je komt er vast minder goed vanaf als je er toch voor kiest. Je betaalt een leven lang zorgpremies, maar als je het nodig hebt, dan kom je er zelf niet voor in aanmerking. En hoe gaan we dan om met jonge mensen met een kwetsbare gezondheid? Komen zij ook niet in aanmerking voor een IC-plek? En wie is de arts of verpleegkundige die dat nieuws mag brengen?

    Ik had op mijn opleiding een docent die maatschappelijk werkster was geweest in het ziekenhuis, op de afdeling voor de nierdialyse. Daar was ook niet voldoende apparatuur en ook daar werden keuzes gemaakt. Wie er wel en wie er niet gebruik mocht maken van de dialyse. Kwam zij vertellen dat je er niet voor in aanmerking kwam, dan wist je dat je niet meer zo lang te leven had. Ik was toen enorm onder de indruk van deze baan met deze vreselijke taak. En nu is dit wéér realiteit in een land waar we het goed hebben en waar bijna alles mogelijk is.

    Kwetsbaar heeft ook iets te maken met van waarde zijn, of ertoe doen.

    Door de maatregelen die nu van kracht zijn, ben je ineens niet meer van waarde. Je doet er niet meer toe, je hoeft niet gered te worden, er is geen IC-bed voor jou. Waar blijft nu de eigen regie?

     

    Wat we wel merken, binnen het project " Samen Ouder Worden" , is dat de groep 70+, de” kwetsbare” ouderen, door alle maatregelen zowel geestelijk als lichamelijk steeds meer aan vitaliteit inleveren. Mensen zijn angstig, eenzaam, raken in een sociaal isolement. Dit is niet bij iedereen zo natuurlijk, maar een groep die zich voor de corona-tijd prima kon redden, zijn de afgelopen drie maanden geconfronteerd met maatregelen waardoor zij niet meer de dingen konden doen die ze normaal wel deden. Voorbeeld: een zeer vitale vrouw van 80+ fietste nog regelmatig voor de coronatijd, sinds de lockdown heeft zij dus al weken niet gefietst, en nu durft zij dit niet meer. Veel ouderen die in een zorginstelling wonen, zijn door de lockdown in een sociaal isolement geraakt, voor sommigen was beeldbellen (Skype ed.) een optie, maar voor veel mensen werkt dit niet, en nu is de vraag voor partners, kinderen, of vrienden of zij nog wel herkend worden.  Velen zijn door dit isolement depressief geworden en sterk afgevallen. Eenzaamheid en ‘huidhonger’ maken mensen ongelukkig, met alle gevolgen van dien. Er waren veel verhitte discussies tussen zorgmedewerkers en familie van bewoners in zorgorganisaties. En alhoewel het allemaal met de beste bedoelingen zo is aangepakt, ideaal was het niet. Het heeft veel verdriet, boosheid en onzekerheid gegeven.

    Mocht er een tweede corona-golf komen, dan hoop ik dat we meer maatwerk kunnen leveren, en dat er geen totale lockdown meer nodig is voor mensen die hierdoor buitenspel gezet worden, daardoor juist achteruitgaan en juist kwetsbaar worden terwijl zij dat voor de coronacrisis niet waren. Hopelijk is er dan meer ruimte voor de eigen keuze en de eigen regie. Je zou er toch burgerlijk ongehoorzaam van worden, als je dit nog een tweede keer moet ondergaan...

    Rianne Burgers is lid van het programmateam van Samen Ouder Worden en ontwikkelt onder andere ondersteunende tools en kennis voor coördinatoren vrijwilligerswerk.

  • Het verhaal van Monique: Toen kwam corona

    24-05-2020 0 reacties

    Vele 70-plussers zijn actief als vrijwilliger, zij maken deel uit van een commissie of bestuur bij een maatschappelijke organisaties of vereniging, helpen bij de voedselbank, school of kerk, zetten zich in als burenhulp, oppas of taalhulp, enzovoort. Vrijwilligerswerk biedt hen zingeving, structuur en bovenal plezier, contacten en energie. In Assen is het niet heel anders, veel vrijwilligerswerk is in handen van vitale ouderen. Als programmamedewerker Samen Ouder Worden ben ik in gesprek met deze betrokken vrijwilligers en hun organisaties. Wat opvalt zijn gedeelde thema’s en zorgen;, ‘wij hebben een tekort aan vrijwilligers’, ‘wij komen veel eenzaamheid tegen’ en ook ‘wat als ik het niet meer kan, wie neemt mijn taken over’. Er blijken genoeg aanknopingspunten om gemeenschappelijke thema’s te verbinden en de onderlinge samenwerking in Assen nog meer op te zoeken. Mijn agenda was zo gevuld, afspraken met de Zonnebloem, Diaconaal Platform, Caritas, Humanitas, St. Present, Sociaal Netwerk Assen, enzovoort.

    Vrijwilligers, mantelzorgers en buren zullen hard nodig zijn, nu, maar ook na corona, immers de vergrijzing neemt de komende jaren enorm toe en het aantal professionele zorgmedewerkers groeit niet mee.

    Toen kwam het coronavirus

    Zoals zoveel meer gingen ineens ook mijn geplande afspraken niet door. Bij elkaar komen was geen optie en lang niet iedereen was gelijk al digitaal vaardig om elkaar digitaal te treffen. Corona had ook tot gevolg dat oudere vrijwilligers geadviseerd werden thuis te blijven. Zo kwamen bijvoorbeeld ook de vrijwilligers van de voedselbank (veelal 70+) thuis te zitten, met alle gevolgen voor de uitgifte van voedselpakketten. Hoe mooi is het dat we in Assen elkaar dan snel weten te vinden. Binnen een week hebben de vrijwilligersorganisaties hun achterban om hulp gevraagd en waren er 45 vrijwilligers beschikbaar om het werk over te nemen, zolang als het nodig is. Ondertussen werd de vrijwilligerscentrale aangewezen en toegerust om vrijwilligers te koppelen aan overige hulpvragen, werd Buddylink geïntroduceerd en vormde Stichting Vier het Leven lokale belteams om ouderen een luisterend oor te bieden en handige en leuke tips te delen.

    Noaberschap

    Een hart voor vrijwillige inzet lijkt in deze bijzondere tijd vanwege corona belangrijker dan ooit. Maar coronatijd maakt ook duidelijk hoe belangrijk een goede buur is. Juist nu iedereen meer op hulp van dichtbij is aangewezen is het prettig als je je buren kent en om hulp durft te vragen of hulp kunt bieden. Waar dat tot nu toe minder goed lukt zijn we begin dit jaar in samenwerking met buurtwerk in gesprek gegaan met alle bewoners van een flat, op zoek naar wat hen behalve een gedeelde galerij nog meer kan verbinden. Een mooi voorbeeld: twee bewoners, ieder erg op zichzelf, de een is weduwnaar en de ander al lang alleen vanwege de langdurige revalidatie van zijn vrouw in een verpleeghuis…, met hen in gesprek vragen zij zich af waarom ze er zelf niet op zijn gekomen om beurtelings te koken en samen te eten!

    We zijn er nog niet

    Ook nu de coronamaatregelen wat versoepeld zijn, biedt dit voor de ouderen nog niet veel extra vrijheden. Veel mensen kunnen hun reguliere werken weer oppakken en zullen dan misschien minder tijd of zin hebben om zich als vrijwilliger in te zetten. En dat terwijl vrijwilligers, mantelzorgers en buren nog net zo hard nodig zullen zijn, nu, maar ook na corona, immers de vergrijzing neemt de komende jaren enorm toe en het aantal professionele zorgmedewerkers groeit niet mee. Het is een uitdaging om met alle samenwerkende partners in Assen te zorgen dat we deze vrijwillige energie van nu weten vast te houden voor de toekomst. Mooie voorbeelden uit deze weken laten zien; vrijwillige inzet heeft zin én geeft zin.

    Monique Bodegom is programmamedewerker voor Samen Ouder Worden in Assen

  • Het verhaal van Julia: Alleen-samen

    09-04-2020 0 reacties

    Binnen Samen Ouder Worden gaat het over vrijwillige inzet, voor en door ouderen, oog voor kwetsbare mensen, eenzaamheid. Het afgelopen jaar zijn we als programmamedewerkers druk geweest met deze onderwerpen op de lokale agenda’s te zetten in onze gemeentes. In de ene gemeente ging dit als vanzelfsprekend, in andere gemeentes moest het groeien.

    En toen, in maart 2020, nam het coronavirus het leven in haar ban. Vanuit de overheid werden diverse beschermende maatregelen genomen, waardoor iedereen, maar met klem oudere en kwetsbare mensen zo veel mogelijk binnen moeten blijven. Opeens voelt iedereen de beklemmende werking van ‘social distance’.

    Sociale verbanden sterker dan ooit

    Maar misschien zijn, door het gezamenlijke gevoelde ongemak van het wegvallen van de sociale interactie tussen mensen, de sociale verbanden ineens sterker dan ooit. Zelf doe ik ook ineens briefjes in de bus van mijn oudere buurtgenoten of ik ze nog kan ondersteunen - Waarom deed ik dat eigenlijk eerder nooit?. Als werkende moeder deel ik met andere moeders de uitdagingen van het combineren van thuiswerken en homeschooling en worden sociale afspraken niet afgezegd, maar verplaatst naar een online platform.

    Opeens voelt iedereen de beklemmende werking van ‘social distance’

    De noodzaak van verbinding met andere mensen wordt dus meer dan ooit gevoeld, juist ook voor de kwetsbare en oudere mensen in onze omgeving. Oudere mensen die normaal weinig contacten hebben, krijgen vaker een kaartje, een bloemetje of telefoontje. Er komt op heel veel plekken burenhulp op gang en vrijwilligersorganisaties worden soms zelfs overspoeld met honderden nieuwe vrijwilligers die zich aanmelden en iets willen doen voor een ander. De potentie aan vrijwillige inzet waarvan we weten dat die breed in de samenleving aanwezig is, wordt door deze crisis opeens zichtbaar en tastbaar.

    Vrijwillige ondersteuning

    Binnen mijn werk in Utrecht zie ik het ook. Bij het netwerk informele zorg Utrecht (NIZU) bundelen we alle verschillende initiatieven op een webpagina en we hebben een telefoonnummer huis aan huis verspreid waar mensen (vrijwillige) ondersteuning kunnen vragen. Al meer dan 80 landelijke, stedelijke en wijkgerichte initiatieven hebben zich gemeld en we worden door inwoners gebeld met vragen. Zo zorgen we er voor dat iedereen op de juiste manier passende ondersteuning krijgt.

    Ook het samenwerken in een netwerkverband als deze is dus relevanter dan ooit. En daarom zoeken we ook op het gebied van kennisdeling creatieve oplossingen. Zo kon bijvoorbeeld een lezing over Eenzaamheid van Eric Schoenmakers niet doorgaan vanwege de maatregelen, maar deze kennis en inspiratie is nu gefilmd en kan daarmee zelfs een groter publiek bereiken.

    In tijden van crisis wordt alles uitvergroot en samenwerkingen die goed gaan worden nog beter en urgenter. Zoals de overheid zo mooi zegt ‘Alleen-samen krijgen we corona onder controle’. Laten we met elkaar ervoor zorgen dat we ook daarna dat Alleen-samen gevoel vasthouden!

  • Het verhaal van Esther en Maurice: Burenhulp in Amersfoort

    09-04-2020 0 reacties

    In Amersfoort is het programma Samen Ouder Worden gestart in de wijk Liendert-Rustenburg. We hebben aansluiting gevonden bij verschillende buurtnetwerken en nemen deel aan overleggen om te kijken welke behoeften en wensen ouderen in deze wijk hebben en hoe Samen Ouder Worden daarna kan bijdragen. Door het voeren van diverse gesprekken met ouderen om hun behoeften op te halen en ze te betrekken bij de uitvoering groeit het programma. Er zijn prachtige bewonersinitiatieven in deze wijk die we met elkaar verbinden of verder onder de aandacht gaan brengen zodat deze nog beter zichtbaar zijn.

    Samenwerken, elkaar kennen in deze wijk, en zichtbaar zijn is zo belangrijk

    Elkaar helpen in de wijk

    Uit alle gesprekken die we gevoerd hebben, kwam echter ook een duidelijke behoefte naar voren om mensen te helpen op het vlak van burenhulp. Op deze manier kunnen meer ouderen met een hulpvraag bereikt worden. Ook kunnen ouderen zich actief inzetten voor andere ouderen. Bovendien ligt er een behoefte dat de jongeren in deze wijk iets gaan betekenen voor kwetsbare mensen in hun wijk. Inmiddels hadden we vrijwilligers gevonden die zich graag willen inzetten om een Burenhulpdienst op te zetten.

    Toen kwam het coronavirus

    Door het coronavirus kwam in heel Nederland en ook binnen de gemeente Amersfoort de hulpvraag van ouderen versneld en sterker naar voren. We hebben de handen in elkaar geslagen en besloten om samen met de vrijwilligers en de buurtwerker van welzijnsorganisatie IndeBuurt033 het proces te versnellen. Door het plaatsen van een oproep op social media zijn vele wijkbewoners opgestaan om zich aan te melden.

    Hulp van alle kanten

    Wederzijds vertrouwen is ook belangrijk in een crisis situatie. Daarom is er een badge gemaakt die getoond kan worden aan de hulpvrager. De plaatselijke supermarkt wilde graag meehelpen en heeft aangeboden dat de badge bij de servicebalie opgehaald kan worden tegen het inleveren van een kopie persoonsbewijs.

    Vervolgens hebben we instructies gemaakt door eerst een wijkverpleegkundige de route te laten bewandelen: van ‘aanvraag komt binnen’ tot ‘afsluiten van de hulpvraag’. Zo werd helder voor ons hoe we de instructies op papier konden zetten en ze doorsturen aan de betrokken vrijwilligers in de wijk.  

    De oproep op social media heeft ook een bewoner doen besluiten om een logo te ontwerpen voor de Burenhulpdienst. Hij heeft tevens meegedacht om een tijdelijke flyer te ontwerpen die overal in de wijk is neergelegd. Dit heeft als resultaat dat de huisartsen, POH, GGD en bewoners van de wijk ons weten ons te vinden en steeds meer een beroep doen op de Burenhulpdienst.

    Positieve resultaten

    Samenwerken, elkaar kennen in deze wijk, en zichtbaar zijn is zo belangrijk. Juist in deze tijd. De hulpvragers zijn dankbaar dat wijkgenoten iets voor hen betekenen. De vrijwilligers vinden het een kleine moeite om even iets te doen voor de buren. Voor de toekomst kunnen we hier veel van leren en nemen we deze eerste ervaring mee als we de Burenhulpdienst verder gaan uitbreiden. Want samen kunnen we veel bereiken.

    Esther Eggenkamp en Maurice de Korne
    Programmamedewerkers voor het programma Samen Ouder Worden in Amersfoort

     

  • Het verhaal van Riki: Vrijwilligerswerk als antwoord op eenzaamheid

    18-02-2020 0 reacties

    Riki Vreekamp (76) heeft haar hele leven over de wereld gezworven vanwege het werk van haar toenmalige man. Zes jaar geleden kwam ze definitief terug naar Nederland en vestigde zich in Gouda. 

    Opnieuw beginnen

    Naast een zus en een paar oude vrienden die ze al jaren niet had gezien, moest ze haar sociale leven helemaal opnieuw opbouwen. Tot ze terug kwam naar Nederland, had ze gewerkt als chauffeur op een schoolbus. Toen had ze collega’s en mensen om zich heen. Dat sociale netwerk valt weg als je stopt met werken. “Daar moet je je wel bewust van zijn, anders val je echt in een gat.”

    De Klup

    “In het begin is het niet makkelijk als je uit het buitenland komt, ik kon bijvoorbeeld niet over tv-programma’s meepraten. Maar eigenlijk vind ik het veel belangrijker om met mensen bezig te zijn.” Riki had zich voorbereid op de verander- ingen in haar leven en wilde het opbouwen van sociale contacten combineren met iets betekenen voor een ander. “In de krant zag ik een stukje over de Klup. Zij organiseren allerlei activiteiten voor mensen met en zonder beperking, en ik dacht: dat lijkt me wel wat! Ik heb gebeld, kon langskomen om kennis te maken en sindsdien ben ik gaan meedraaien in de organisatie”. 

    “Mijn familie is ver weg, maar ik heb nieuwe familieleden gemaakt.”

    Ze houdt de Klup niet voor zichzelf, maar neemt ook regelmatig vrienden en familie mee. “Dat blijkt ook leuk en goed voor hen.”  Mensen met een beperking hebben zorg, aandacht en liefde nodig”, zegt ze stellig. “Daarnaast is vrijwilligerswerk doen voor mij de manier om eenzaamheid te voorkomen. Mijn familie is ver weg, maar ik heb nieuwe familieleden gemaakt.” Dat gunt ze andere ouderen ook.


    Los van haar vrijwilligerswerk, heeft ze een aantal hobby’s. Zo wordt er in het complex waar Riki woont van alles gedaan voor de bewoners. Op woensdagavond zit ze bij de creaclub en ze maakt deel uit van een archeologiegezelschap. In haar gezellige appartement lopen twee katten. Ze nam ze mee uit Canada. “Huisdieren helpen tegen eenzaamheid” merkt Riki op. “Je hebt altijd een reden om naar huis te gaan, de dieren moeten eten. En het is niet zo alleen.” 


    Over de toekomst maakt ze zich niet echt zorgen. “Als ik om mij heen kijk, zie ik veel mensen met allerlei kwalen, ernstig en minder ernstig. Ik heb dat gelukkig helemaal niet. Ik heb het idee dat je een beetje actief moet blijven, dat is goed voor je gezondheid. Maar dat is niet waarom ik het doe, ik heb er gewoon lol in!”


    Tips van Riki Vreekamp 

    • Onderneem zelf actie om een (nieuw) sociaal netwerk op te bouwen. Niet alleen in de stad, maar ook in je straat of flat
    • Ga vrijwilligerswerk doen en vraag anderen met je mee te gaan: dat werkt drempelverlagend en vrijwilligers zijn hard nodig
    • Zoek een hobby die bij je interesses past of probeer iets nieuws
    • Actief blijven is goed voor je gezondheid

    Dit interview is een onderdeel van een serie interviews die zijn samengevat in het boekje "Zilveren helden" dat is ontwikkeld voor het programma Samen Ouder Worden in Gouda. Wilt u meer interviews lezen dan is het boekje hier te vinden.

    Interview en foto: Johanna Hoving, programmamedewerker van Samen Ouder Worden.


     

  • Het verhaal van Maurice: Kwetsbaar krachtig

    17-12-2019 0 reacties

    Samen Ouder Worden. Zonder dat je er iets voor doet, worden de dagen vanzelf bij elkaar opgeteld. Ondanks dat je soms achter de feiten aanloopt en almaar meer tegen de beperkingen moet opboksen is het ouder worden ook een waardevolle som aan de ervaringenboom. Beste ouderen, we waarderen u. Dank voor uw levenswijsheid, kennis en inzet. Iets waar we nooit zonder zullen kunnen.

    Mijn naam is Maurice de Korne en sinds maart 2019 ben ik programmamedewerker Samen Ouder Worden in Utrecht Lunetten, Driebergen, Amersfoort en sinds kort ook Middelburg. Dit doe ik in een bijzondere rol, namelijk die van side-kick. In deze speciale rol binnen Samen Ouder Worden zet ik mij in om jongeren te activeren, zodat zij betrokken raken met ouderen.

    Ik geniet van dit programma omdat we ouderen of jongeren niet in hokjes plaatsen als vrijwilliger of hulpvrager, maar als inspiratie voor elkaar. Door beide groepen met elkaar in contact te brengen wordt opgedane levenservaring doorgegeven.

    Wij brengen wollige begrippen als verbinden, samenwerken en waarderen dichtbij door jong en oud elkaar te laten ontmoeten en steunen.

    Bijvoorbeeld in een van de projecten realiseren een samenwerking met een buurtinitiatief, vrijwilligersorganisatie en een middelbare school. De ouderen zijn al betrokken bij een vrijwilligersorganisatie. Zij gaan samen met leerlingen structureel op bezoek bij een wijkbewoner met een sociale of praktische vraag. Dit project staat nog in de kinderschoenen, maar het vooruitzicht is dat de scholieren verspreid over meerdere leerjaren investeren in het Samen Ouder Worden. Dat gaan we uitvoeren door een combinatie van behoefteonderzoek te doen in de wijk én praktische of sociale steun bieden aan wijkbewoners die extra aandacht nodig hebben. De aangehaakte oudere vrijwilligers brengen hun ervaring over aan de leerlingen en degene die steun ontvangt kan als ambassadeur fungeren om anderen aan te moedigen dat hulp vragen krachtig is. Daarmee geven we jongeren de kans om te ervaren hoe ontzettend waardevol hun inzet kan zijn voor anderen en die ervaring nemen ze voor de rest van hun leven mee.

    Met Samen Ouder Worden zetten we een beweging in gang. Een beweging waar kwetsbare mensen zich gaan zien als krachtige mensen en waarin krachtige mensen durven uit te komen dat ze ook kwetsbaar zijn. Met het intergenerationele werken vloeit dit principe door in alle leeftijdsklassen. Wij brengen wollige begrippen als verbinden, samenwerken en waarderen dichtbij door jong en oud elkaar te laten ontmoeten en steunen. Samen genieten we van en delen we het leven. Kwetsbaar en krachtig!

    Maurice de Korne

    Programmamedewerker/Side-kick Samen Ouder Worden in Utrecht, Utrechtse Heuvelrug, Amersfoort en Middelburg

Aan het Platform Vrijwillige Inzet werken:MovisieSpectrum

Cookie-instellingen