'Ik doe nooit meer vrijwilligerswerk', dankzij beleid in Rotterdam

03 januari 2013

Over onderstaand artikel is ook een LinkedIn-discussie gestart. Doe mee.

In de Volkskrant van vrijdag 28 december stond een voorpagina-artikel over verplicht ‘vrijwilligerswerk’ door mensen met een bijstandsuitkering. Hiermee werkt wethouder Marco Florijn (PvdA) werkverdringing in de hand volgens de FNV en thuiszorgaanbieders. Zo komen er meer werklozen die meneer Florijn weer aan het verplicht ‘vrijwilligerswerk’ kan helpen. In het voormalig Oostblok heeft dit gezorgd voor een erbarmelijk slechte reputatie van het vrijwilligerswerk. Niet voor niets doen mensen daar nog steeds nauwelijks vrijwilligerswerk. In Nederland is dit 42% van de volwassenen, waarmee we koploper in Europa zijn.

Noem het bijstandswerk

Vrijwilligerswerk gaat uit van mensen die uit eigen beweging ergens aan willen werken, zonder daar per se een beloning voor te krijgen. Iemand kan wel uit eigen beweging besluiten vrijwilligerswerk te doen om iets terug te geven. Ergo, stimuleer mensen vrijwilligerswerk te doen, maar verplicht ze niet. En zorg ervoor dat het meetelt op het cv. Wat boven elke twijfel verheven is, is dat vrijwilligerswerk zin geeft aan iemands leven. Dat geldt overigens ook voor een goede baan, ook al krijg je daarvoor niet meer dan een bijstandsuitkering. Als wethouder Florijn toch een naam aan deze werkprojecten moet geven, laat hem dit dan bijstandswerk noemen. Dan weet iedereen waar hij aan toe is en het vrijwilligerswerk behoudt zijn aantrekkelijkheid voor iedereen.

Voorbeeld van schade aan vrijwilligerswerk

Ook Binnenlands Bestuur besteedt aandacht aan Florijns initiatief. De reacties op dat artikel zijn niet mals en tonen aan dat het negatief uitpakt voor het vrijwilligerswerk op diverse manieren, in ieder geval in hoe mensen denken over vrijwilligerswerk. Zeker als het niet hun eigen keuze is en er een slechte match ontstaat. We citeren Marjolein, baanloos beleidsadviseur, die een reactie geeft op de website van Binnenlands Bestuur: 'Ik ben gedwongen baanloos, solliciteer me suf. Sinds mijn aanmelding voor de WWB al gedwongen 'vrijwillig' aan het werk, waardoor regelmatig mijn sollicitatieactiviteiten in de knel komen.' en 'Zodra ik een baan heb doe ik nooit meer vrijwilligerswerk. Het werk dat ik nu doe is overigens een wegbezuinigde gemeentebaan. En ik werk met mensen die inderdaad sociaal of verstandelijk een beperking hebben en gedwongen werken. Verschrikkelijk, ik ben geen gehandicaptenbegeleider!'